Parametry spójności wyznaczają granice, w których system zachowuje swoją integralność. Każda struktura, niezależnie od skali, opiera się na określonych stałych, które definiują jej tożsamość. Stałe te nie muszą być liczne, lecz powinny być jednoznaczne. Spójność nie wynika z ilości elementów, lecz z jakości ich powiązań. Gdy relacje między częściami są klarowne i przewidywalne, system utrzymuje stabilność nawet przy obecności zmian. Parametry pełnią funkcję miary zgodności, pozwalając ocenić, czy dana modyfikacja mieści się w dopuszczalnym zakresie. Bez takiej miary każda zmiana może prowadzić do niekontrolowanego przekształcenia. Spójność nie oznacza sztywności; oznacza zachowanie proporcji między rdzeniem a elementami adaptacyjnymi.
Określenie parametrów wymaga identyfikacji kluczowych zależności w strukturze. Zależności te powinny być możliwe do opisania w sposób jednoznaczny. Niejednoznaczność osłabia funkcję kontrolną parametrów i prowadzi do rozproszenia odpowiedzialności. Parametry spójności działają jak punkt odniesienia, wobec którego oceniane są wszystkie decyzje. Dzięki nim możliwe jest rozróżnienie między zmianą konstruktywną a destabilizującą. Konstruktywność nie wynika z intensywności modyfikacji, lecz z jej zgodności z podstawowymi zasadami systemu. Spójność wymaga więc nie tylko kontroli, lecz także świadomości relacji pomiędzy elementami.
W strukturze operacyjnej parametry spójności wpływają na sposób podejmowania decyzji. Każde rozstrzygnięcie powinno być weryfikowane pod kątem zgodności z przyjętymi stałymi. Weryfikacja nie polega na blokowaniu innowacji, lecz na ocenie ich wpływu na całość. Innowacja, która narusza rdzeń systemu, może prowadzić do utraty jego funkcjonalności. Dlatego istotne jest zachowanie równowagi między rozwojem a stabilnością. Parametry stanowią narzędzie tej równowagi, określając dopuszczalne granice przekształceń.
Spójność zwiększa przewidywalność działań. Gdy elementy systemu funkcjonują według ustalonych zasad, możliwe staje się oszacowanie skutków zmian. Przewidywalność sprzyja planowaniu i redukuje ryzyko niepożądanych konsekwencji. Parametry nie eliminują niepewności, lecz ograniczają jej zakres. Ograniczenie to umożliwia utrzymanie kontroli nad procesem nawet w sytuacjach dynamicznych. Spójność operacyjna nie jest stanem trwałym, lecz efektem ciągłego dostosowania w granicach ustalonych zasad.
Ważnym aspektem parametrów jest ich transparentność. Każdy uczestnik struktury powinien rozumieć, jakie kryteria decydują o zgodności działań z systemem. Transparentność wzmacnia odpowiedzialność oraz zmniejsza liczbę konfliktów interpretacyjnych. Gdy parametry są jasne, decyzje stają się bardziej przewidywalne i akceptowalne. Brak przejrzystości prowadzi do podważania zasad i osłabia zaufanie do całej konstrukcji.
Ostatecznie parametry spójności stanowią fundament trwałości systemu. Bez nich każda zmiana mogłaby prowadzić do utraty integralności. Parametry wyznaczają ramy, w których możliwy jest rozwój bez destabilizacji. Utrzymanie tych ram wymaga konsekwencji oraz regularnej weryfikacji. Dzięki temu struktura zachowuje swoją tożsamość, jednocześnie pozostając otwartą na kontrolowane przekształcenia.