Korekta polega na dostosowaniu wartości lub zastosowania reguły przy zachowaniu rozpoznawalnego kryterium. Jeśli zmienia się samo kryterium, mamy do czynienia z nowym sposobem oceny, nawet gdy wynik przypadkowo pozostaje taki sam.
Początkiem korekty powinno być wskazanie odchylenia, a nie wybranie pożądanego rezultatu. Dopasowanie warunków do wcześniej przyjętej odpowiedzi pozbawia porównanie możliwości wykrycia błędu.
Zmiana bez zmiany miary
Niekiedy niewielka korekta w jednym miejscu powoduje znaczne zakłócenie w innym. Przed zmianą parametru trzeba zatem zbadać relacje, które od niego zależą. Stabilność lokalna nie wystarcza do stwierdzenia stabilności całego układu.
Korekta jest zakończona dopiero wtedy, gdy wiadomo, czy decyzja nadal spełnia wcześniejsze warunki. Jeżeli nie, potrzebne jest odrębne rozstrzygnięcie, a nie kolejna ukryta zmiana definicji.