Ciągłość zachodzi wtedy, gdy kolejne stany można porównać przy zachowaniu przynajmniej części wspólnych warunków. Nie wymaga powtórzenia wszystkich wartości. Wystarczy możliwość wskazania, które relacje przetrwały zmianę i jakie następstwa miała korekta.
Nagłe zakłócenie nie zawsze przerywa ciągłość. Jeśli odchylenie daje się opisać dotychczasową miarą, pozostaje fragmentem tego samego przebiegu. Zerwanie następuje dopiero wtedy, gdy sam sposób porównania staje się nieadekwatny.
Następstwo bez udawanej niezmienności
Punkt powrotu może pomóc w odtworzeniu wcześniejszych przesłanek, ale nie cofa skutków działania. Z tego powodu odwrócenie decyzji i przywrócenie stanu to dwie różne operacje.
Zachowanie ciągłości wymaga zapisu granicy zmian. Bez tego kolejne odstępstwa mogą być uznawane za drobne korekty, mimo że ich łączny skutek zmienił pierwotne warunki rozstrzygnięcia.